...

sen kimsin ki ben buyum

yalanı yakalanmış bir çocuk misali suçluyum

ve

kalbinden bıçaklanmış bir aşığın hani

kanı hiç bitmeyecekmiş gibi hissetmesi kadar umutluyum

oysa

bardağı doldurmuş ama içilmesi unutulmuş bir suyum

hû

7.Aralık.2013 / Ankara

Ben melisa kokluyorum kız sen kimsin

Ben melisa kokluyorum kız sen kimsin

Boynun kim gözlerin kim kokun kim

Sacında kum var bir denizin kızı mısın

Yoksa bir çölden Leyla mı oyle hüzün gibi yorgun

Adın var mı yoksa sade oldugun gibi misin

Belki saclarında kömürlerin tozu var

Ya da henüz mum üflemiş gibi tazesin

ben sende baskasını ararım bilesin

Sonra gün doğunca ağlarsam şaşırma

Demek ki yokmuş sende benim sazıma makam

Aldığım nefesin her parçası degilmişsin

Ben melisa kokluyorum kız sen kimsin

Saclarında çözülen bu bukleler kimin

Adın var mı yoksa sadece güzel misin

Ölsem hani mesela bir bakışla diriltir misin

Ya diriyken öldürür müsün sabahlara dek

Çok yalancı bir geceyim kanma dolunayıma

Okyanusa salınmış kağıttan kayık gibiyim

Çok adım var benim kadın sen kimsin

Hiç bilmesem kendimi sabaha benimle gelir misin

30.Temmuz.2012 / Kaş

ve sonra elimin körü gibi

ve sonra elimin körü gibi

sanki hiç olmamışçasına çekip gidişlerin

içimde bin defa öldürdü beni

sonra tekrar geldiğinde gördüklerini

ölü gibi diye sevmemen bundan

kokunu kokum bildim de özledim

sesini sesim bildim

tenini tenim bildim de üşümedim hiç

ben seni kendim bildim

ve kasımın onbiri ankara'nın içinde

dün gitmişsin gibi özledim seni

o şarkının tam da o yerine

bir damla yaşımı kattığım ondan

ve sonra elimin körü gibi

havadan sudan konuştuğumuz

hiç sevmemişim gibi seni sanki

kış geldiğinden üşüdüğünü anlatmışlığın

ayaklarının soğukluğuna değinmişliğin falan

peeehhh

olmayacak işler bunlar

kasımın on birinde

eliminkörü gibi

senin ayakların yerine hiç üşümemişim gibi sanki

ankara'nın bir yerinde

özlediğimdir seni

kafiyesi tutmamış bu şiir

ha istesem tutmaz mıydı kafiye

tutar idi neden tutmasın niye 

hû

11.Kasım.2012 / Ankara

...

yüzsem

dişlerinin beyazından

gözlerinin rengine

soluklanıp gamzende bir ara

tutunup kirpiklerine

yüzüne çıksam

saçlarına sığınıp uyusam

ya da ne bileyim
şiiri falan boşverip

sevişsek sözgelimi

yarın ölecekemişiz gibi

her gece

yüzsem

eksilip doksan dokuz kalsam

da gam yemem işte

26.Ekim.2013 / Ankara

velîlerle deliler II

cem ettim bir alemde

sefayı hiç bilmedim

demde buldum huzuru

cefadan çekinmedim

hû

gece dediler geldim

kurulmuş muhabbete iliştim kıyısından

gönüllerde yer çoktu ortalarda kalmadım

sonra çoka bölündüm aradım her parçamı

bütün çöplere baktım zerremi bulamadım

de ki zom muhabbeti zerre aşka kanmadım

de ki deli konuşur hiç bir göze doymadım

de ki demem dinlerim

ben dahi anlamadım

çok özlemiş gibiyim özlemini bilmeden

sadece bildiğimden belki de özlemeyi

canım ne çok acıyor kaçsam bile kendimden

de ki berduş bir adam heceliyor kendini

adını söylemeden kendimi bilemedim

gittim camın önüne baktım şu karanlığa

hû diyen derviş sandım

kandım camda yansıya

giydim aşkın postunu döneyazdım kendimi

tüttüm duman içinde bir ateş olamadım

damladım da söndürdüm dumanını kendimin

ağlıyorum sandılar ki sana kanamadım

çok acıyor ellerim değmişliğinden belki

gözlerim âmâ gibi görmüşlüğümden sanki

lakin gönül lâl değil harfler pek kifayetsiz

kelimeler yetmiyor cümleler nezaketsiz

ismin bir isim değil

sanki bir ses ilahî

ebcedini kitledim dilimin köşesine

anahtarı sendedir ben yalnız düğümüyüm

velîler semah durdu aşıkların neyiyle

hüzün gerdeğe girdi ben onun düğünüyüm

hû

24.Ekim.2013 / Ankara

4

...
4 kitap göndermiş ya "rab"
insanlar inansın diye O'na
bu 4 kitap üzre ben
de şimdi sana inanıyorum

...

...
sonra
ne bileyim su falan döktüler herhalde yüzüme
ya da yüzüm yerine toprağa üzerimi örten
ben pek umursamadığıma göre kim bilir
belki de hakikaten...

sonra huzur içinde uzandım
hiç olmadığım kadar
takmam kafama yahu falan derken belki de

takarmışım mı bilemedim

sonra
sabah oldu falan
ben hiç fark etmedim
kalkmama gerek mi yoktu
yoksa kalkamaz mıydım bile istesem bilemedim

sonra
bir sıcaklık bir sıcaklık
ben hayatımda bile bu kadar terlemedim

25.Kasım.2012

...

...
ve sonra gecenin içine doğru bakıp adımı söylediğimde
ve adımın aksi sedasında adını duyduğumda
anladım ki
ilelebet adımla anılacak adın

ve sonra sanki hiç olmamışsın gibi yapıp
yatıp ölmemeyi denedim

29.Kasım.2012

...

....
ve bir gece bazen
ve bir gülüş
ve nasil geçtiği bilinmez olur bazen bir an
ve bir kaç kelime
ve bir kaç dokunuş
ve bir gülüş
ve bir ölüş
ve bir şarkı
ve bir bakış

ve ne skimse adı konulmamış bir şey işte
ve bir andır
bir gece bazen
bir ömre bedel
hû

2.Aralık.2012

...

....
ve sonra
bu damağımda kalan senin tadın değilmiş gibi
uzaktan bir selam ederiz birbirimize gördüğümüzde
de
ne içimiz inanır buna
ne gözlerimiz
ne selam

gayrısı

daha ne yapalım dersen
sen ben de yaşanmamış gibi ol
ben sende yalan
hû

2.Aralık.2012

...

ve sorna
hiç dinmeyecek bir yağmur gibi
kendi içime yağar
su bastırırdım bütün acılarıma
ve tek zerresini bile bırakmadan tutunduğum toprağın
öyle bir yüklenirdim ki köklerime
tıpası uzaklara fırlamış keyf içinde bir şampanya bile
utanır tıpasından ayrıldığına
ve sonra
bir el kapatır gözlerimi
elsahibinin gözleri yaşlı
bilirim görmeden, duymadan, yaşamadan kimdir
bilirim kimdir;
kimliği meçhul bile olsa
emindim ki delidir

ve sonra
hiç dinmeyecek bir yağmur gibi
kendi içime yağar
boğardım seni or'da

ikibinonikinin aralığıdır bugün
yine senin ebcedin düşer karanlığıma
yılın çokuncu günü aralığın ikinci
tükendi ki fitilim
hasretim aydınlığa
hû

2.Aralık.2012

kahr

-s 'çün

ben senin içinden geçtim bin gece
hiç görmedin
omzumu omzuna
kolumu boynuna
gözümü başka yerlere bakmışlığına dayadım
kokunu alıp sokaklarda gezdirdim
verdiğin nefesi alıp tuttum içimde
gayrısına cesaret edemedim
yanında oldum
yolunda durdum
yüzüne baktım
yüreğine değemedim
ben senin adın oldum kaç gece
sesimi tuttum
yüzümü eğdim
ben senin içinden geçtim
bin gece
sen bilmedin
hû

Ebced

dudağının kenarını
dudağımın kenarında gördü kuğu
hiç ses etmedi
sonra çok yüksekten düştü sular
bir gürültü bir gürültü
kuğuların sessizliğini
herkesten sakladı sular
haziranın orta yeri
kugulunun içinde
bulutlara saklandı ay
bizi kimse görmedi
hû

14.haziran.2012 - kuğulu park

büyük b

içinden geceler geçer kadın
sen gelir göz bebeklerime oturursun
sonra uzanırsınn tenime
elim belinde olur uyursun
adını anarım şarkılar susar
meyanı karıştırır kanun şaşkın şaşkın klarnete bakar
adını anarım gece çok uzar
bir şarkı olursun sözlerin kalbime batar
içinden geceler geçer kadın
hüznün mızrap olup sesimi çalar
adını anarım rüyaya dalıp
sen ne çok güzlesindir uykularım kaçar

ankara'nın bir köşesi
gece mayıs gecesi
bir kaç güne doğar yeğen düşünmez misin beni
benim ellerim mahmur ve gözlerim yoklukta
seni çok sevdim kadın öldürmez misin beni

velîlerle deliler

-h için

sen gidince bu gece adımı ikiye böldüler
sokak aralarında vurup kırdılar camlarıma
sesimi kuşlara yükleyip uzaklara yolladılar
vermediler sâlâmı alıp götürüp yıkamadan gömdüler
sen gidince bu gece bulutun boğazında kaldı yağmur
çakamadı bile şimşek kendi içine dert oldu
baktılar ölmüyorum sürükleyip bedenimi
denizden en uzak tepede yapayalnız bıraktılar
ömürlerince aradılar martılar, bulamadılar
sen gidince bu gece buza kesti kadehler
rezili rüsva oldu hep kaşıklarda mezeler
yağmur koktu bir damlası düşmeden bütün şehir
ağzını açıp hasrete verdi kendini bir kaç kurumuş nehir
sen gidince bu gece üç yelkovan bir olup beni çok kötü dövdüler
öyle ki o üç akrep "daha da biz sokmayalım" dediler
çok acıdı canım tam da öptüğün yer
koynuma hep karıncalar girdiler
sen gidince bu gece
neyzen oldu tüm velîler
benle semâ ettiler
hû


4.Mayıs.2012 - Ankara

Temize çekmeler

ağlama sevdiğim
yokluğuma ağlama
varlığıma ağlama
bir hüzündür ağlamak
beni hüzüne katma


18.Eylül.1996 - Taş Han / Tokat

en güzel düşüm

en güzel düşüm
ansızın öldüğüm
mümkünse bir dostun kollarında
ölürken
öldüğümden bir haber
dolu dolu güldüğüm
ve hala fallar baktığım
papatya yapraklarında


16.Eylül.1996 - Ankara

Temize çekmeler

şimdi son bir cümledir bu şehir
artık havada bir ayrılık kokusu
aklım başımdan gider
düşüme ceylan girer hû
     aşk bir yanılmamadır eğer tenin soğuksa
     ve her işin ters gidiyorsa
bir yerlerden giderayak
derde deva olmaz kelimeler
ben kendime gülerim
kendim bana ağlar hû


16.Eylül.1996 - Ankara

h

gözümün ucunda sestin
  dilimin ucunda ışık
içine onlarca sır koyduğum bir simli sandık
ki sen açmazsan
  ben bile görmedim nedir
sen alıp dudaklarını gittiğin zaman
  bilmedim sırrımı
  dert midir nedir

saçına döküldü sesim duymadın
  elim yanaında yandığı zaman
  söylemedi dlim lâl midir nedir

y

en güzeli yağmurların
benim yağdığım
hani sanki sen gibi
içinden serin rüzgarların geçtiği
camı çalıp çalıp kaçan
yaprakların havada uçuştuğu
hani camın kırık yerinden içeri sızan o kokunun
mumun alevine değince buhar olup da odaya dolduğu
en güzeli yağmurların
benim yağdığım
hani böyle
hani sanki
hani sen gibi